Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

samorządowa instytucja kultury Województwa Podkarpackiego i Miasta Rzeszowa

Provincial and City Public Library in Rzeszow

municipal culture institution of Podkarpacie Province and City of Rzeszow

Воєводська і Міська Cуспільна Бібліотека у Жешові

PODKARPACKIE - przestrzeń otwarta

Rzeszów - stolica innowacji

Licznik odwiedzin

Stronę odwiedzono:
26772229 razy

Kultura w Rzeszowie

Współpraca z

Pogoda

ZOBACZ TAKŻE:

 

Pogoda

Swiat Pogody .pl

Współpraca z

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa 2.0

 


 


Kierunek Interwencji 1.1. Zakup i zdalny dostęp do nowości wydawniczych ze środków finansowych Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego

Współpraca z

Współpraca z

SBP

DKK

Logowanie do SOWA2

 

System informacji prawnej Legalis

Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich

Academica - Cyfrowa Biblioteka Publikacji Naukowych

Zapytaj bibliotekarza

 

DKK w Strzyżowie

Joanna Bator: "Wyspa łza”

27-05-2015

20 maja br. na spotkaniu członków Dyskusyjnego Klubu Książki, jego uczestnicy wyrażali własne przemyślenia, opinie, oceny i sądy na temat najnowszej książki Joanny Bator pt. ,,Wyspa łza.’’

Tytułowa ,,Wyspa łza’’ to państwo w południowej Azji na wyspie Cejlon, położonej na Oceanie Indyjskim. Miasteczka : Galle, Kandy, Labookellie, Negombo, Pottuvil, a na koniec stolica Kolombo są miejscami, gdzie ukazany jest cały świat przedstawiony omawianego dzieła, stanowiący tło do wewnętrznej podróży autorki w głąb siebie.
Na Sri Lance w 1989 r. zaginęła bez śladu amerykańska podróżniczka i turystka, Sandra Valentine. Owa Sandra staje się w książce symbolem nieutulonego żalu, smutku, tęsknoty. Narratorka pragnie odzyskać spokój, pozbyć się wewnętrznego rozdarcia, znaleźć drogi ukojenia dla znękanej duszy. Symbolami podróży w głąb siebie są także: Anna Karr, Mroczna Bliźniaczka, a w podróży na Wyspę łzę przyświeca autorce Czarne Słońce.
Wartość książki podnosi wnikliwy i bardzo szczegółowo przedstawiony obraz ludzi, zwierząt i roślin jakie znajdują się w tropikach oraz piękne fotografie Adama Golca. Czytelnik poznaje mieszkańców Sri Lanki, ich zajęcia i obyczaje, wiele dowiaduje się o kierowcach ,,tuk–tuków”, zbieraczkach herbaty, sprzedawcach sari i sarongów, jubilerach – wytwarzających biżuterię z kamieniami księżycowymi. Jednakże ukojenie nie nadejdzie, a ,,samotność w topikach ma smak bardzo dojrzałego mango”. Autorka snuje swe wewnętrzne monologi odwołując się do słynnych postaci malarstwa, literatury, muzyki, filmu, opisuje cierpienia Witkacego i wie, że ,,każdego roku musi spędzać kilka tygodni tam, gdzie przez cały czas widzi i słyszy morze tuż za oknem”.
Kończy się czas pobytu na Sri Lance, autorka pokonuje drogę z Galle do Kolombo wzdłuż oceanu, gdzie po jego obu stronach znajduje się cmentarz bezimiennych ofiar tsunami.
Pisze o sobie: ,,ja: pisarka, ja: biegaczka, ja: zdobywczyni, ja: starzejąca się kobieta, ja: sybarytka”(…) w Kolombo żegnam Wyspę łzę i Sandrę Valentine.
Można przypuszczać, że w kolejnych dziełach pisarki spotkamy się znowu z Sandrą, Anną i innymi.
,,Wyspę łzę” polecam czytelnikom lubiącym niebanalne historie, pełne analiz, przemyśleń, powrotów do wydarzeń z przeszłości, wszechobecnego alter-ego, które jest odbiciem ze smugi cienia i odpowiedzią na ciemność, rozdarcie, zagubienie, tęsknotę za czymś nieuchwytnym.
 
Zofia Godek, DKK przy BPGiM w Strzyżowie
 
Redakcja witryny:
E-mail:

Copyright 2009 WiMBP Rzeszów.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Ideo Realizacja:
CMS Edito Powered by: