Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

samorządowa instytucja kultury Województwa Podkarpackiego i Miasta Rzeszowa

Provincial and City Public Library in Rzeszow

municipal culture institution of Podkarpacie Province and City of Rzeszow

Воєводська і Міська Cуспільна Бібліотека у Жешові

PODKARPACKIE - przestrzeń otwarta

Rzeszów - stolica innowacji

Kultura w Rzeszowie

Pogoda

Swiat Pogody .pl

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa 2.0

 


 


Kierunek Interwencji 1.1. Zakup i zdalny dostęp do nowości wydawniczych ze środków finansowych Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego

SBP

DKK

Logowanie do SOWA2

Deklaracja dostępności

Przeszłość w pamiątkach ukryta

Academica - Cyfrowa Biblioteka Publikacji Naukowych

System informacji prawnej Legalis

Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich

Kalendarz wydarzeń

Pon Wto Śro Czw Pią Sob Nie
01 02 03 04 05 06 07
08 09 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

Zapytaj bibliotekarza

DKK w Jaśle

„Miron, Ilia, Kornel. Opowieść biograficzna o Kornelu Filipowiczu”

23-09-2021

Inność, smutek, samotność – lektura biografii Kornela Filipowicza

 

20 września 2021 roku w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Jaśle odbyło się spotkanie DKK „Liberatorium”, w trakcie którego rozmawialiśmy o książce Justyny Sobolewskiej „Miron, Ilia, Kornel. Opowieść biograficzna o Kornelu Filipowiczu”.

 

Kluczem do twórczości Filipowicza jest inność, smutek i samotność. Wynika to z poczucia odrębności towarzyszącego mu po przyjeździe z rodzinnego Tarnopola do Cieszyna. Pozycja jaką przyjął to spojrzenie z boku i czujność obserwatora. Rozumiem doskonale taką postawę.

 

Osoba „napływowa” ostrzej widzi kontrasty – powiedziała Barbara Tora przywołując własne doświadczenia. Przyjęta przez pisarza forma opowiadania była przez niego najbardziej pożądana. Łączy się z tym zabawna anegdota dotycząca spotkania Filipowicza z Jerzym Pilchem, który przyniósł do swego mentora nowe opowiadanie. Filipowicz dowiedziawszy się, że ma ono dwanaście stron, rozmarzony odpowiedział: „Piękny rozmiar” – czytamy w biografii.

 

Styl realistyczny i mocna strona formalna – to wyznaczniki wielkości jego prozy, na której wojna odcisnęła niezatarte piętno. Był mistrzem tworzenia opisów na zimno, które wywołują silne emocje u czytelnika – zauważa Teresa Furmanek-Wnęk.

 

Filipowicz wybiera tematy trudne – dotyczące śmierci, agresji, gwałtu, braku tolerancji, strachu przed innością. Nie byłam w stanie czytać jego opowiadań jednego po drugim, były zbyt przygnębiające – stwierdziła Beata Baraś.

 

Ujął ją natomiast metaforyczny fragment o przyjaźni z listu Różewicza do Filipowicza: „Przyjaźnie starzeją się jak drzewa, nie jak zwierzęta czy ludzie – schną gałązki, listki, potem konary, wreszcie korzenie. Drzewo jeszcze stoi, ale nie ma w nim życia (…)”.

 

Zasługą Sobolewskiej jest pokazanie osoby i pisarstwa Filipowicza we właściwym wymiarze, pozwalającym zrozumieć wiele, zarówno z okoliczności w jakich zaczął pisać, jak tworzył i na czym budował swoją twórczość, jak też ukazanie jego człowieczego, męskiego uroku i postawy moralnej – dodała na zakończenie Stanisława Czernik.

 

Miejska Biblioteka Publiczna w Jaśle uczestniczy w projekcie Dyskusyjnych Klubów Książki WiMBP w Rzeszowie pod hasłem „Podkarpackie rozmowy o książkach”. Projekt przygotowany jest przez Instytut Książki i WiMBP w Rzeszowie. Krystyna Ziemba, moderatorka DKK „Liberatorium” MBP w Jaśle

 

Justyna Sobolewska „Miron, Ilia, Kornel. Opowieść biograficzna o Kornelu Filipowiczu” - recenzja

W przypadku tej książki, tytuł doskonale i adekwatnie oddaje jej treść. Jest to bowiem wzorcowa biografia pisarza. Biografia, która spełnia wszelkie oczekiwania jakie od takiej książki oczekujemy. Podane chronologicznie fakty z życia Filipowicza, są ściśle powiązane z etapami jego rozwoju jako człowieka, przyrodnika, pisarza. W logiczny i spójny literacko, ale też psychologicznie opis wpisane są fakty z życia w taki sposób, że wyłania się przekonujący obraz człowieka i artysty.

 

Narracja Sobolewskiej jest chłodna i rzeczowa, a jednak wyczuwa się intencję, która nie narzuca, nie epatuje, ale buduje w czytelniku empatię do nietuzinkowej postaci. Im więcej się o Filipowiczu dowiadujemy, tym bardziej skłonni jesteśmy zrozumieć, dlaczego ten znakomity przecież pisarz zdołał przyciągać do siebie ludzi swoją osobowością, przede wszystkim tak oryginalne i niezwykłe kobiety, które były jego żonami i przyjaciółkami. W istocie, Filipowicz fascynował i przyciągał ludzi. Przyjaźnił się i prowadził dysputy literackie i ideowe z najwybitniejszymi, ale co jest zadziwiające, w pełni zachował własną autonomię jako artysta i pisarz, nie poddając się wpływom i modom. To była osobowość niezwykle silna i osobna twórczo. Do zrozumienia w pełni jego prozy i jej wartości, trzeba dochodzić powoli w miarę poszerzania własnego doświadczenia ludzkiego i czytelniczego. Ci najwięksi to rozumieli, inni musieli dojrzeć do tego stopniowo. Z pewnością fakt, że pisarstwo Filipowicza było tak osobne, wbrew modom chociaż przecież silnie reagujące na bieżące wydarzenia kulturalne i polityczne, spowodowało, że zostało trochę niedocenione, zepchnięte na pobocze. Ale to, co jest w nim solidne, głębokie, poparte doświadczeniem i przekształcone w uniwersalne doświadczenie człowieka, nie pozwala pominąć tej prozy i pozwolić o niej zapomnieć.

 

Zasługą Sobolewskiej jest pokazanie osoby i pisarstwa Filipowicza we właściwym wymiarze, pozwalającym zrozumieć wiele zarówno z okoliczności w jakich zaczął pisać, jak tworzył i na czym budował swoją twórczość, jak też ukazanie jego człowieczego, męskiego uroku i postawy moralnej.

 

Bardzo podoba mi się ukazanie kontekstu jego życia osobistego, bez epatowania i podtekstów, pokazanie jego fascynacji uczuciowych, ale też stosunku do dzieci, rodziny, przyjaciół. Powściągliwość i takt autorki nie zaciemniły przy tym obrazów z jego życia, bogatych w wydarzenia. Jest w tej książce też miejsce na fascynacje przyrodnicze i sportowe pisarza, jego domowe zajęcia i prace jako gospodarza domu, męża, kochanka, człowieka przedniej zabawy, ale i działalności społecznej. Jednym słowem jest to książka potrzebna, dobrze i z taktem napisana, literacko również znakomita. Filipowicz zasłużył na taką biografię. Był bowiem nie tylko świetnym pisarzem, ale też pięknym w każdym wymiarze człowiekiem.

 

Stanisława Czernik DKK „Liberatorium” MBP w Jaśle

Redakcja witryny:
E-mail:

Copyright 2009 WiMBP Rzeszów.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Ideo Realizacja:
CMS Edito Powered by: